Ο Gύρος τση ΚρήτηS

[antonis]

[MANU KTM950]

εχω καιρο να μπω στο φορουμ......................τωρα το ειδα
Αντε γεια..........μαγκες ολα ειναι απιθανα ομορφα και προκλητικα κυριως για να το κανουν και αλλοι.
Μπραβο και παλι μπραβο.
Υ.Γ1 Ρε τι αδιαβροχο απιστευτο ειναι αυτο εγω δεν θα το αλλαζα με τιποτα.
ΥΓ 2 Πριν τον Αθερινολακο υπαρχει μια τρομερη διπλη παραλια το Λιβαρι πηγατε μηπως και εκει ??
ΥΓ 3 ΖΖΖΖΗΗΗΗΛΛΛΛΕΕΕΕΥΥΥΥΩΩΩΩ
ΥΓ 4 Πρεπει να απαγορευτουν τετοιου ειδους παρουσιασεις διοτι ειναι προφανης η δημιουργια τασεων φυγης στα μελη τα οποια σαν τωρινος προεδρος πρεπει να προστατευσω απο τετοιου ειδους προτροπες

[yns]

Ευχαριστούμε φιλαράκια...

Κι έρχονται κι άλλα (σιγά - σιγά)..

ΥΓ 2 Πριν τον Αθερινολακο υπαρχει μια τρομερη διπλη παραλια το Λιβαρι πηγατε μηπως και εκει ??

Δυστυχώς ούτε στο Λιβάρι ούτε και πιο πριν στην Αγία Ειρήνη κατεβήκαμε. Είχαμε χάσει αρκετή ώρα όταν χάσαμε τον δρόμο 2 φορές κοντά στο Παλαίκαστρο, ο χωματόδρομος για να πάμε προς Σκοινιά ήταν πολύ μακρύτερος απ'ότι υπολογίζαμε και η καταιγίδα στις Χοχλακιές μας καθυστέρησε ακόμα παραπάνω. Αποφασίσαμε αυτές τις 2 παραλίες να τις δούμε από κοντά την επόμενη φορά! Έπρεπε να βρούμε κατάλυμα και να περάσουμε το βράδυ και εκκλησία για να κάνουμε Ανάσταση. Ο αέρας ήταν ακόμα δυνατός και έτσι αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε την τύχη μας στο κάμπινγκ στο Κουτσουνάρι που έχει προστατευμένο χώρο για να βάλουμε τις σκηνές μας. Επίσης έπρεπε να φορτίσουμε τις μπαταρίες των φωτογραφικών μηχανών που δεν φόρτιζαν με USB. Απλά έπρεπε να το βρούμε ανοιχτό αν και η σεζόν δεν είχε ακόμα αρχίσει. Όντως, η κυρία που το είχε μας επέτρεψε να το χρησιμοποιήσουμε όταν είδε τις κουρασμένες και σκονισμένες μούρες μας και το ντουζ που κάναμε ήταν παραπάνω από αναζωογονητικό και απαραίτητο μετά από 2 μέρες ταξιδιού.

[takis04]

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΠΑΙΔΕΣ.........ΑΞΙΟΙ !!!!!!!!

[P@vlos.B]

Μπράβο ρε παιδιά!!!
Τύφλα να χουνε τα ταξιδιωτικά του ADV Rider!

[yns]

Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε...

Με λίγη προσπάθεια θα έχουμε και την 3η μέρα πολύ σύντομα!

[manos13]

Μέρα 3η - Κυριακή του Πάσχα 15 Απρίλη 2012

Κυριακή του Πάσχα και το πρωινό ξύπνημα έχει μια μικρή παράταση 30 λεπτών λόγο ημέρας. Τα ξυπνητήρια χτυπούν στης 8:00 το πρωί σήμερα και το ξημέρωμα μας βρίσκει με μια ηλιόλουστη μέρα και έναν καταγάλανο ουρανό εν αντιθέσει με την χθεσινή να μας γεμίζει χαμόγελα... ετοιμάζουμε τα καφεδάκια μας, ξεκινάει η συζήτηση και μαζί με αυτή το μάζεμα των σκηνών μας για να ξεκινήσουμε για την 3η μέρα του Gύρου τση ΚρήτηS....

φορτωμένοι και έτοιμοι για αναχώρηση (αφού περίμενα και πάλι τον Γιάννη να μαζέψει.....)
- άντε ρε Γιάννη μια ώρα κάνεις.....
- τελειώνω, τελειώνω.....
- (αχ πόσες φορές θα τ'ακούσω ακόμα αυτό.... )

και μέχρι να τελειώσει ο Γιάννης ας ποζάρω αυθόρμητα στον φακό...

και άλλη μια αυθόρμητη φώτο....φτου φτου να μην με βασκάνω..

[manos13]

Φεύγουμε από το camping στο Κουτσουνάρι που μας φιλοξένησε και προσπερνώντας την Ιεράπετρα πολύ γρήγορα φτάνουμε στο Μύρτος, ένα χωριό με 600 μόλις κάτοικους αν και το καλοκαίρι με τον τουρισμό αριθμεί πολλούς περισσότερους. Το μικρό χωριό είναι κτισμένο σε μια περιοχή κατάφυτη από μπανανιές και κοντά στις όχθες του ποταμού Κρύου.

Συνεχίζουμε από τον δρόμο παραλιακά (αν και δεν ήταν σε καλή κατάσταση λόγο βροχοπτώσεων, είχε υποστεί αρκετές κατολισθήσεις, σε πολλά σημεία η δυνατή βροχή τον είχε παρασύρει ως την θάλασσα) φτάσαμε στα Τέρτσα, το χωριό βρίσκεται σε μια αρκετά πράσινη, για τα δεδομένα της περιοχής, κοιλάδα που το χειμώνα βρέχεται από τον ποταμό Τσούνα. Μέσα στο μικρό φαράγγι που σχηματίζει ο ποταμός υπάρχει και μια πηγή με γλυκό νερό.

Φωτογραφία από την παραλία που βρίσκεται δυτικά του χωριού σαφώς πιο απομονωμένη.

Για να την τραβήξουμε ανεβήκαμε την μικρή αλλά απότομη ανηφόρα που φαίνεται.

Ο δρόμος όμως τελείωνε σε αδιέξοδο και έτσι αναγκαστήκαμε να επιστρέψουμε λίγο πίσω.

[manos13]

Ανηφορίσαμε για λίγο από τα Τέρτσα και κάπου σε μια στροφή συναντάμε ένα μικρο καταρράκτη... ευκαιρία για φωτογραφία...!!!

Σκοπός μας ήταν να ακολουθήσουμε τον χωματόδρομο που ξεκινά λίγο μετά τα Τέρτσα καθώς ανηφορίζεις και σε οδηγεί στο χωριό Σιδωνία και την παραλία της Ψαρής Φοράδας. Ο Γιάννης δεν είχε περάσει από την συγκεκριμένη διαδρομή και έτσι ανέλαβα να ηγούμαι της προσπάθειας... ένα μικρο λαθάκι μας έβγαλε σε ένα αδιέξοδο μέσα σε περιουσίες ανθρώπων και θερμοκήπια αλλά ευτυχώς πολύ γρήγορα μπήκαμε στον σωστό δρόμο και μετά από μια όμορφη διαδρομή φτάσαμε στον επόμενο προορισμό μας...

Το χωριό θεωρείται ότι βρίσκεται στην τοποθεσία της ομώνυμης αρχαίας πόλης Σιδωνίας.

Απέναντι μας αγέροχα ορθώνουν το ανάστημά τους τα Αστερούσια Όρη τελικός προορισμός, αν όλα πάνε καλά, της σημερινής μέρας.

[manos13]

Συνεχίσαμε παραλιακά προσπερνώντας την Άρβη και λίγο πριν φτάσουμε στον Κερατόκαμπο μετά από μια στροφή είδαμε έναν καταρράκτη, ήταν μια ανακάλυψη για εμάς αφού δεν τον είχαμε ξαναδεί... η ροή του νερού αρκετά μεγάλη και το θέαμα εντυπωσιακό... ευκαιρία για εξερεύνηση....

Μετά από λίγο κόπο και αφού ψάξαμε τους γύρω χωματόδρομους φτάσαμε με την βοήθεια ανθρώπων που ζούσαν εκεί στην αυλή μια κυρίας η οποία ευγενικά μας άφησε να περάσουμε (πεζοί) από το οικόπεδό της μέσα από το οποίο πέρναγε το ποταμάκι. Παρκάραμε λοιπόν, πήραμε κάμερες και περπατήσαμε με σκοπό να φτάσουμε όσο πιο κοντά μπορούμε... (ο Γιάννης κάτι μουρμούρησε -είναι γνωστές άλλωστε οι απόψεις του για το περπάτημα- αλλά δεν του έδωσα και πολύ σημασία ).

Δυστυχώς δεν υπήρχε δρόμος να φτάσεις ως τον καταρράκτη και περιοριστήκαμε σε φωτογραφίες της καταπράσινης διαδρομής... κάποια άλλη φορά θα προσπαθήσουμε πάλι και ίσως αν πάμε από την απέναντι πλευρά να έχουμε περισσότερη τύχη για μια καλή φωτογραφία.

[manos13]

Συνεχίζοντας παραλιακά περάσαμε το Καστρί, Κερατόκαμπο, Δέρματο και φτάσαμε στον Τσούτσουρο...

Στη φωτογραφία το Μαριδάκι, χωριό στους πρόποδες των Αστερούσιων... επόμενος προορισμός αν ακολουθήσουμε πιστά το πρόγραμμα της εκδρομής, και πάνω από αυτό ο χωματόδρομος που θα έπρεπε να κατέβουμε για να φτάσουμε ως εκεί...

Λίγο πριν φτάσουμε στο χωριό Τσούτσουρος

[yns]

Κανονικά θα έπρεπε μέσα από το χωριό του Τσούτσουρου (για το οποίο υπάρχουν πάρα πολλές μεταφυσικές ιστορίες) να ξεκινήσουμε την χωμάτινη μας περιπέτεια στα Αστερούσια ακολουθώντας τον ανηφορικό δρόμο που αχνοφαίνεται στην παραπάνω φωτογραφία για να κατέβουμε μετά στο Μαριδάκι. Όμως 2 λόγοι μας έκαναν να αλλάξουμε πλάνο:

Ο πρώτος ήταν ότι στην Ιεράπετρα δεν είχαμε καταφέρει να βρούμε το προηγούμενο βράδυ Internet cafe ανοιχτό για να αδειάσουμε τις κάρτες από τις φωτογραφικές μηχανές και τις GoPro. Είχαμε βρει δηλαδή δίπλα στο σουβλατζίδικο με τα χορτομπίφτεκα αλλά θα έκλεινε 10 λεπτά αφότου φτάσαμε για την Ανάσταση. Έπρεπε επειγόντως να το κάνουμε καθώς ήμασταν ήδη με αρκετά GB υλικό και η επόμενη επαφή μας με την τεχνολογία δεν θα γινόταν πριν τα Μάταλα, το μεθεπόμενο βράδυ. Για αυτό το ενδεχόμενο, λίγες μέρες πριν την αναχώρησή μας ο Μάνος είχε αφήσει στο χωριό του το Ίνι, 21 χλμ από τον Τσούτσουρο, τον macbook του.

Και ο δεύτερος λόγος ήταν ακριβώς η μέρα! Μην ξεχνάμε ότι ήταν Πάσχα, μέρα γιορτινή (και συνδεδεμένη με κατανάλωση κρεατικών υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά τα οποία 2 μέρες τώρα τα είχαμε πεθυμήσει!). Και οι γονείς του Μάνου στο χωριό θα ακολουθούσαν πιστά το έθιμο!

Έτσι με το που φτάσαμε στον Τσούτσουρο πήραμε βόρεια κατεύθυνση με προορισμό το Ίνι.

Εκεί πέσαμε με τα μούτρα στη δουλειά! Και εδώ έγινε κάτι που κάποιες μέρες αργότερα μας δυσκόλεψε αρκετά μέχρι να βρούμε λύση.
Το apple macbook του Μάνου δεν καταλάβαινε το φορμάρισμα ntfs που είχα κάνει στον εξωτερικό 80άρη σκληρό δίσκο που κρατούσα μαζί μου. Έτσι τον ξαναφόρμαρε σε HFS+, το file system που καταλαβαίνει ο mac. «Βρε σίγουρα θα τον διαβάζουν τα Windows που θα βρούμε στα Internet cafe παρακάτω» το ρώτησα. «Μην ανησυχείς» μου είπε, «στο σπίτι μου τα Windows το διαβάζουν το HFS». Θα ήταν όμως έτσι;

Εδώ ο πρασινοκίτρινος ταξιδιώτης αδειάζει GoPro και φωτογραφικές αγνοώντας επιδεικτικά την μαγειρίτσα που περιμένει να φαγωθεί δίπλα του.

Τσιμπήσαμε λίγο από το αντικρυστό...

...το σχαριστό...

...και το σουβλιστό...

... φάγαμε την μαγειρίτσα, ήπιαμε 2 ποτηράκια κρασί, επιτεθήκαμε σε κάτι Πασχαλινά κουλούρια και καλιτσουνάκια, τσουγκρίσαμε τα αυγά μας και με γεμάτα στομάχια και άδειες SD Cards συνεχίσαμε το ταξίδι μας αφού πρώτα βάλαμε βενζίνη στο Μεσοχώρι.

[yns]

Λίγο αργότερα ξεκίναγε το μεγαλύτερο σε χιλιόμετρα χωμάτινο μέρος της εκδρομής μας.

Τα Αστερούσια ήταν μπροστά μας έτοιμα να τα κατακτήσουμε!

Η συγκεκριμένη διαδρομή είναι εξαιρετική για ονοφάδα, ο χωματόδρομος λόγω της χαμηλής βροχόπτωσης δεν παρουσιάζει πολλά κατεστραμμένα κομμάτια και όπου αυτά υπάρχουν συνήθως επισκευάζονται γρήγορα λόγω του οικισμού Μαριδάκι και της Μονής του Αγίου Νικήτα που βρίσκονται στο τέλος της.

Όσο για την θέα...

Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους...

Η Κρήτη σε όλο της το πλάτος, από τον Βορρά ως τον Νότο.

[yns]

Σύντομα φτάσαμε στην διχάλα που οδηγεί ανατολικά στον Τσούτσουρο (απ'όπου θα ερχόμασταν αν δεν πηγαίναμε για μάσα) και πιο δυτικά στο Μαριδάκι.

Θα βαρεθείτε ενδεχομένως να διαβάζετε σχόλια στον υπερθετικό βαθμό για την ομορφότερη (για τον Μάνο και εμένα) οροσειράς της Κρήτης.

Συνεπαρμένοι από το τοπίο και από την απολαυστική οδήγηση στον χωματόδρομο αρχίσαμε να διασκεδάζουμε όπως ξέρουμε...

[yns]

Λίγο πριν αρχίσει η κατάβαση μας σταματάμε να απολαύσουμε την θέα. Από αυτό το σημείο φαίνεται μέρος του δρόμου που είχαμε διανύσει εκείνη τη μέρα, μέχρι λίγο μετά την Άρβη.

Η κατάβαση απολαυστική με απότομες πλαγιές και πολλές φουρκέτες.

Η χαρά του μοτοσυκλετιστή και του φωτογράφου!

Κάπου μέσα στην φωτογραφία είμαι κι εγώ...