Ο Gύρος τση ΚρήτηS

[manos13]

Στην συνέχεια τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα ακολουθώντας τον χωματόδρομο παραλιακά προς Άγιο Παύλο με φανταστική θέα προς το Λιβυκό πέλαγος και τις πολλές όμορφες μικρές παραλίες.
Ανατολικά ο φακός προς Κόκκινο Πύργο...

Νοτιοδυτικά προς Άγιο Παύλο

Η ποιότητα του χωματόδρομου αρκετά καλή δίνοντας μας τα περιθώρια να χαζεύουμε την όμορφη διαδρομή....

[manos13]

Πολλές οι παραλίες στην διαδρομή με όμορφους κολπίσκους και το τοπίο να κρατά το βλέμμα καρφωμένο πάνω τους...

Επόμενη στάση στον Άγιο Παύλο και στους αμμόλοφους, δυο φανταστικές παραλίες με κρυστάλλινα νερά.

[manos13]

Τα GS απολαμβάνουν μαζί μας την ομορφιά του τοπίου!!!

Η δεύτερη παραλία στους αμμόλοφους το ίδιο όμορφη.

Ο Γιάννης με φόντο τους αμμόλοφους και στο βάθος την Ακουμιανή Γυαλιά.

[manos13]

Η περιοχή όμως έχει πολλές ομορφιές που για να τις αποτυπώσουμε θα έπρεπε να αλλάξουμε αρκετές φόρες τις γωνίες που θα στήναμε τον φακό... έτσι καβαλάμε τις μηχανές και μεταφερόμαστε λίγο νοτιότερα...

Αμμόλοφοι από διαφορετική οπτική γωνιά και τα μονοπάτια πάνω στην άμμο για να κατέβεις στην παραλία...

[manos13]

Μάνος σε μια αναμνηστική φωτογραφία....

Οι ομορφιές της φύσης...!!!!!

Για μια ακόμα φορά μεταφερόμαστε λίγο πιο πέρα...

Και με φόντο τον Άγιο Παύλο...

Στο σημείο αυτό χαθήκαμε με τον Γιάννη, πιστεύοντας ότι θα με ακολουθήσει αυτός διάλεξε να προχωρήσει. Τσάμπα οι φωνές....

Γιάννηηηη!!!!! Γιάννηηηηηη!!!!...μπιππππ μπιιιππππππ.....$!@#$%$#^%&%$&&$%&$$$@

Μετά από δέκα λεπτά βρεθήκαμε και πάλι έχοντας χάσει πολύτιμο χρόνο και το κυριότερο αρκετά κλικ για φωτογραφίες στην περιοχή...

[yns]

Αφήνωντας πίσω μας τον Άγιο Παύλο και αφού αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε να μην καθυστερήσουμε παραπάνω, κατευθυνθήκαμε προς την Τριόπετρα.

Η παραλία της Τριόπετρας παίρνει το όνομα της από το σύμπλεγμα 3 βράχων που βρίσκονται στην άκρη μιας χερσονήσου που την χωρίζει στα 2, στην Μικρή και στην Μεγάλη Τριόπετρα.

Η παραλία της Μικρής Τριόπετρας.

Ζουμ σε μια κατασκευή σε σχήμα Λαβυρίνθου που έχουν φτιάξει ελεύθεροι κατασκηνωτές που το καλοκαίρι είναι πολυάριθμοι εδώ.

[yns]

Από την Μικρή για να πας στην Μεγάλη Τριόπετρα πρέπει να κάνεις τον γύρο της χερσονήσου διανύοντας μια πολύ όμορφη διαδρομή η οποία λόγω εποχής παρουσίαζε χρώματα που δεν βλέπουμε συχνά στην Κρήτη.

Μέχρι κι ο Ακουμιανός ποταμός είχε νερό. Προσωπικά δεν τον είχα δει ποτέ έτσι..

[yns]

Μετά από λίγα λεπτά διαδρομής...

...φτάνουμε στην παραλία της Μεγάλης Τριόπετρας με την υπέροχη αμμουδιά και τα καταπληκτικά νερά...

...η οποία επεκτείνεται για περίπου 3 χιλιόμετρα.

Μέχρι τη μέση της παραλίας υπάρχει παραλιακός δρόμος που θα μας γλίτωνε κάποια χιλιόμετρα και για τον οποίο έχω την εντύπωση πως ήταν τσιμεντόδρομος παλαιότερα αλλά μετά από έντονες διαμαρτυρίες περιβαλλοντικών οργανώσεων ξηλώθηκε. Αν και πλέον άμμος αποφασίσαμε να τον διανύσουμε με τις (πολυ)φορτωμένες μηχανές μας. Ο Μάνος πέρασε πρώτος και τα κατάφερε σχετικά καλά. Εγώ, παρόλη την καλή μου θέληση, δεν είχα την ίδια τύχη. Το αποτέλεσμα:

Στο βίντεο στο τέλος της ημέρας φαίνεται η σαβούρδα!

[yns]

Το γεγονός αυτό δεν μας χάλασε καθόλου την καλή διάθεση, απεναντίας μας έφερε ευθυμία (κυρίως στον Μάνο ). Έτσι με γοργό ρυθμό μόλις πιάσαμε άσφαλτο συνεχίσαμε προς μια καταπληκτική και σημαντική για μένα παραλία, τις Λίγκρες.

Κοιτώντας τον καιρό προς τα δυτικά δυσκολευόμασταν να πιστέψουμε τις δυσοίωνες μετεωρολογικές προβλέψεις για την αυριανή μέρα, αν και μια θολούρα είχε αρχίσει δειλά δειλά να ψιλοεμφανίζεται...

Η ερημική παραλία των Λιγκρών. Υπάρχει μόνο μια ταβερνούλα που έχει και λίγα δωμάτια. Τα Παξιμάδια στο βάθος από άλλη μια οπτική γωνία.

[yns]

Με αναζωπυρωμένες τις αναμνήσεις αφήνουμε πίσω μας τις Λίγκρες και κατευθυνόμαστε προς Αγία Φωτεινή.

Μέρη άγριας ομορφιάς... ξύπναγαν μέσα μας την διάθεση για περιπέτεια..

Ο οικισμός της Αγίας φωτεινής από ανατολικά.

Και μια συμπαθητική ταβερνούλα πάνω στο κύμα, έρημη από ιδιοκτήτες και επισκέπτες.

[yns]

Ακολουθούν τα Γυαλοπόταμα. Οι βιαστικές φωτογραφίες που τραβήξαμε δεν είναι αντάξιες της ομορφιάς του άγνωστου αυτού τόπου που επισκέπτονται κυρίως ντόπιοι τους καλοκαιρινούς μήνες.

[yns]

Και επιτέλους ξαναπιάσαμε χώμα!
Μπήκαμε στην τελική ευθεία πριν την παραλία (ή Λίμνη) της Πρέβελης!

Ο δρόμος παραλιακός με μικρούς κολπίσκους.

Δυστυχώς κάποια στιγμή θα ασφαλτοστρωθεί κι αυτός...

Στο βάθος διακρίνεται η Πρέβελη που αποτελεί μια όαση πρασίνου μέσα σε όλη αυτήν την αγριάδα.

[yns]

Μια από τις αγαπημένες φωτογραφίες μου... Με εκφράζει απόλυτα. Μηχανή, βουνό, θάλασσα, περιπέτεια...

Η διάθεση στα ύψη.

Και η διαδρομή απλά υπέροχη..

Ο αέρας είχε αρχίσει να δυναμώνει και η θάλασσα να αγριεύει.

Ώσπου επιτέλους φτάσαμε στο Δρυμισκιανό Αμμούδι, την παραλία δίπλα στην Πρέβελη.

[yns]

Η πείνα και η κούραση μεγάλη... Αποφάσισα να μην ακολουθήσω τον Μάνο που ήθελε να φτάσει μέσω του μονοπατιού έως την καταπληκτική παραλία στο τελείωμα του Κουρταλιώτικου Φαραγγιού. Θα άραζα να πάρω μια ανάσα και να κοιτάξω και λίγο τη μηχανή.

Το αποτέλεσμα της πτώσης μου στην άμμο νωρίτερα ήταν ένα μικρό βαθούλωμα. Αν ήταν σε πέτρες θα ήταν πολύ χειρότερα. Εμ, Ρουμάνικες βαλίτσες δεν ήθελα;

Το πίσω TKC80 μου επίσης δεν ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Ενώ πίστευα πως θα έβγαζε και αυτήν την εκδρομή, με το βάρος της μηχανής και το αρκετό χώμα (που όπως όλοι γνωρίζετε δεν είναι και πολύ "χώμα") που είχαμε κάνει ως τότε είχε φαγωθεί γρηγορότερα από ότι περίμενα.

Συγκριτικά το αντίστοιχο του Μάνου.

[manos13]

Όσο ο Γιάννης κάνει ένα μικρο διάλειμμα για να δει σε τι κατάσταση βρίσκετε το GS μετά την πτώση του νωρίτερα, εγώ αποφάσισα να πάρω φωτογραφική μηχανή και περπατώντας προς τον μικρο λόφο που μας χωρίζει από την παραλία της Πρέβελης για να δω σε τι κατάσταση βρίσκεται το μέρος μετά την πυρκαγιά πριν δυο χρόνια στο μοναδικό φοινικόδασος.

το μονοπάτι ξεκινά με σκαλοπάτια.... χμμμμμ λες για αυτό ο Γιάννης δεν ήθελε να έρθει......

χμμμμ... εεεεε τώρα είμαι σίγουρος για τον λόγο που δεν ακολούθησε ο Γιάννης....